Niezbędne elementy rusztowania
Czy wszystkie elementy są niezbędne?
Wszystkie elementy, jakie są ujęte w Dokumentacji Techniczno Ruchowej, są niezbędne do prawidłowego i zgodnego z prawem funkcjonowania rusztowania i powinny być zastosowane przy jego ustawianiu. Nie ma tu żadnych wyjątków, w końcu chodzi o bezpieczeństwo osób pracujących na nim, jak i osób przebywających w jego bezpośrednim otoczeniu. Wiele firm, zajmujących się na co dzień sprzedażą rusztowań budowlanych, wykorzystuje niewiedzę swoich klientów i proponuje im rusztowanie niekompletne. Firmy te robią to, by osiągnąć korzystniejszy dla nich współczynnik „cena/m2” konstrukcji, który służy jako argument przetargowy przy negocjacjach z klientem, porównującym kilka różnych ofert. To jest jeden z powodów dla którego nie powinno się sugerować ceną metra kwadratowego rusztowania - zawsze powinno się kupować komplet rusztowania, a przy jego zakupie poprosić o szczegółowy wykaz poszczególnych elementów składowych. Podejrzenie powinna wzbudzić zbyt niska cena w porównaniu z innymi ofertami.
ZAKŁADKA TA, POWSTAŁA PO TO, ŻEBY POMÓC WAM JAKO KLIENTOM ZDIAGNOZOWAĆ I PRZECIWDZIAŁAĆ POSZCZEGÓLNYM ZAGROŻENIOM WYNIKAJĄCYM Z NIESTOSOWANIA NIEKTÓRYCH, RZEKOMO "ZBĘDNYCH" ELEMENTÓW RUSZTOWANIA.
Decydując się więc na niekompletne rusztowanie lub stawiając je niezgodnie z DTR, jako klienci, przejmujecie odpowiedzialność producenta za wszelkie wypadki oraz ich konsekwencje fizyczne i prawne NA SIEBIE!!!!
Krawężniki, bortnice, burty:
To jeden i ten sam element, którego różne nazewnictwo pochodzi z różnych regionów Polski. Jest to element najczęściej pomijany, w celu zmniejszenia ceny rusztowania. Pojawiają się od niedawna (najczęściej w internecie) pseudo-poradniki, które „uświadamiają” klienta ale jednocześnie informują go i wręcz sugerują pomijanie tych elementów. Poniżej cytat z jednego z takich poradników (zresztą pisanego nie całkiem poprawną polszczyzną):
„W sumie, krawężniki są tym elementem, którego (w porównaniu z innymi) najmniej niebezpiecznie jest nie stosować. W przypadku gdy rusztowanie stoi na uboczu - nie na chodniku - teoretycznie (oczywiście w żaden sposób nie zachęcam do tego) można pominąć”
Już na pierwszy rzut oka widać o co chodzi autorowi, szczególnie, że poniżej tego tekstu znajduje się łącze do strony internetowej („przykładowo” polecanej przez „specjalistę”), na której można kupić właśnie takie „zdekompletowane rusztowanie”. Mamy tu więc do czynienia z ukrytą manipulacją, w której pod pozorami doradztwa kryje się czysty i chłodno wkalkulowany marketing własnej firmy, a na dodatek udający znawcę tematu wprowadza potencjalnego klienta w błąd i podświadomie sugeruje, które z elementów należy pomijać żeby obniżyć koszty. Oczywiście pojawia się później informacja o tym jakie jest niebezpieczeństwo ich braku, ale poprzednia informacja i tak już odcisnęła ślad w pamięci klienta. Tworzenie tego typu strony ma na celu raczej maksymalizację zysków i obrotów własnej firmy niż rzeczywiste dobro klienta.
Podesty przejściowe, podesty komunikacyjne.
Podesty przejściowe i komunikacyjne są niezbędnym elementem składowym rusztowania. Spotyka się czasem firmy pomijające pierwszy podest przejściowy, a stosujące zwykłe podesty (drewniane, stalowe) w celu zabezpieczenia konstrukcji przed wejściem osób nieuprawnionych, gdzie na pierwszą kondygnację wchodzi się po luźno ustawionej drabince lub po zewnętrznej stronie rusztowania, jest to jednak niedopuszczalne.
Poręcze podłużne – pojedynczo czy parami.
Na każde pole powinny przypadać dwie poręcze (wyjątkiem jest pierwszy poziom - przy ziemi) i nie ma od tego wyjątków – mówi o tym jedna z norm, o której przeczytać można w innej zakładce na naszej stronie.
Jeśli zależy Wam na zdrowiu i życiu pracowników oraz własnym spokoju – nie kupujcie rusztowań ze sztucznie ograniczoną liczbą poręczy!!! Sprawdzajcie jakość produktów, które są wam oferowane.
Jeśli producent w DTR ujął tak „zbędny” element bezpieczeństwa jak dwie poręcze na każdym polu roboczym, to widocznie było to podyktowane przepisami BHP i normami rusztowaniowymi, a zatem dbałością o bezpieczeństwo użytkowników danego modelu rusztowania i nie należy tych elementów pomijać. Pomijając je, bierzecie na siebie odpowiedzialność za wypadki związane z ich brakiem, lub nawet w razie zwykłej kontroli Inspektora Nadzoru Budowlanego, narażacie się na wysokie kary oraz nawet czasowe wstrzymanie (najczęściej) terminowych robót.
Poniżej cytat z normy PN-EN 12811: 2001 Sprzęt do robót tymczasowych – Część 1: Rusztowania – warunki wykonania i ogólne zasady projektowania:
„Wszelkie otwory w zabezpieczeniu bocznym powinny być tak zwymiarowane, aby kula o średnicy 470 mm nie mogła przez nie przejść.”
Poręcze czołowe (telewizory, kapelusze, nocniki, ekrany, bhp-ówki) oraz ramy krańcowe
Pozorne oszczędności wynikające z niezastosowania tych elementów są tak niewielkie, a konsekwencje ich braku mogą być tak tragiczne w skutkach, że kompletnie niezrozumiały jest fakt pomijania ich w kalkulacjach. To co przy zakupie wydaje się oszczędnością, może później (w trakcie użytkowania) okazać się dużym błędem.
Stężenia pionowe konstrukcji.
Zgodnie z przepisami polskimi w każdym rusztowaniu ramowym ciąg stężeniowy powinien znajdować się w co czwartym polu, jednak nie dalej niż co 10 metrów. Normy europejskie nie ujmują tego w tak jednoznaczny sposób. W związku z tym poproszono o nieoficjalną interpretację tego przepisu Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego, który niespójność w przepisach rozstrzygnął w bardzo logiczny sposób: standardowo przy projektowaniu konstrukcji zachowuje się stężenie w co czwartym pionie rusztowania, chyba, że producent w obliczeniach konstrukcyjnych (wykonywanych np. w procesie certyfikacji) udowodni i wykaże, że w jego modelu rusztowania, piony stężeniowe mogą być zakładane rzadziej (np. co 5-6 pól czyli co 15-18m, albo w jeszcze innej konfiguracji). Podstawą do zastosowania takiego rozstawu może więc być wyłącznie odpowiedni zapis w DTR producenta dokonany w konsekwencji wspomnianych obliczeń statycznych.
Ramy lub stojaki, podesty, stopy,
Każdy zgodzi się chyba ze stwierdzeniem, że bez tych elementów nie da się postawić rusztowania.
Wszystkie elementy, jakie są ujęte w Dokumentacji Techniczno Ruchowej, są niezbędne do prawidłowego i zgodnego z prawem funkcjonowania rusztowania i powinny być zastosowane przy jego ustawianiu. Nie ma tu żadnych wyjątków, w końcu chodzi o bezpieczeństwo osób pracujących na nim, jak i osób przebywających w jego bezpośrednim otoczeniu. Wiele firm, zajmujących się na co dzień sprzedażą rusztowań budowlanych, wykorzystuje niewiedzę swoich klientów i proponuje im rusztowanie niekompletne. Firmy te robią to, by osiągnąć korzystniejszy dla nich współczynnik „cena/m2” konstrukcji, który służy jako argument przetargowy przy negocjacjach z klientem, porównującym kilka różnych ofert. To jest jeden z powodów dla którego nie powinno się sugerować ceną metra kwadratowego rusztowania - zawsze powinno się kupować komplet rusztowania, a przy jego zakupie poprosić o szczegółowy wykaz poszczególnych elementów składowych. Podejrzenie powinna wzbudzić zbyt niska cena w porównaniu z innymi ofertami.
ZAKŁADKA TA, POWSTAŁA PO TO, ŻEBY POMÓC WAM JAKO KLIENTOM ZDIAGNOZOWAĆ I PRZECIWDZIAŁAĆ POSZCZEGÓLNYM ZAGROŻENIOM WYNIKAJĄCYM Z NIESTOSOWANIA NIEKTÓRYCH, RZEKOMO "ZBĘDNYCH" ELEMENTÓW RUSZTOWANIA.
Decydując się więc na niekompletne rusztowanie lub stawiając je niezgodnie z DTR, jako klienci, przejmujecie odpowiedzialność producenta za wszelkie wypadki oraz ich konsekwencje fizyczne i prawne NA SIEBIE!!!!
Krawężniki, bortnice, burty:
To jeden i ten sam element, którego różne nazewnictwo pochodzi z różnych regionów Polski. Jest to element najczęściej pomijany, w celu zmniejszenia ceny rusztowania. Pojawiają się od niedawna (najczęściej w internecie) pseudo-poradniki, które „uświadamiają” klienta ale jednocześnie informują go i wręcz sugerują pomijanie tych elementów. Poniżej cytat z jednego z takich poradników (zresztą pisanego nie całkiem poprawną polszczyzną):
„W sumie, krawężniki są tym elementem, którego (w porównaniu z innymi) najmniej niebezpiecznie jest nie stosować. W przypadku gdy rusztowanie stoi na uboczu - nie na chodniku - teoretycznie (oczywiście w żaden sposób nie zachęcam do tego) można pominąć”
Już na pierwszy rzut oka widać o co chodzi autorowi, szczególnie, że poniżej tego tekstu znajduje się łącze do strony internetowej („przykładowo” polecanej przez „specjalistę”), na której można kupić właśnie takie „zdekompletowane rusztowanie”. Mamy tu więc do czynienia z ukrytą manipulacją, w której pod pozorami doradztwa kryje się czysty i chłodno wkalkulowany marketing własnej firmy, a na dodatek udający znawcę tematu wprowadza potencjalnego klienta w błąd i podświadomie sugeruje, które z elementów należy pomijać żeby obniżyć koszty. Oczywiście pojawia się później informacja o tym jakie jest niebezpieczeństwo ich braku, ale poprzednia informacja i tak już odcisnęła ślad w pamięci klienta. Tworzenie tego typu strony ma na celu raczej maksymalizację zysków i obrotów własnej firmy niż rzeczywiste dobro klienta.
Podesty przejściowe, podesty komunikacyjne.
Podesty przejściowe i komunikacyjne są niezbędnym elementem składowym rusztowania. Spotyka się czasem firmy pomijające pierwszy podest przejściowy, a stosujące zwykłe podesty (drewniane, stalowe) w celu zabezpieczenia konstrukcji przed wejściem osób nieuprawnionych, gdzie na pierwszą kondygnację wchodzi się po luźno ustawionej drabince lub po zewnętrznej stronie rusztowania, jest to jednak niedopuszczalne.
Poręcze podłużne – pojedynczo czy parami.
Na każde pole powinny przypadać dwie poręcze (wyjątkiem jest pierwszy poziom - przy ziemi) i nie ma od tego wyjątków – mówi o tym jedna z norm, o której przeczytać można w innej zakładce na naszej stronie.
Jeśli zależy Wam na zdrowiu i życiu pracowników oraz własnym spokoju – nie kupujcie rusztowań ze sztucznie ograniczoną liczbą poręczy!!! Sprawdzajcie jakość produktów, które są wam oferowane.
Jeśli producent w DTR ujął tak „zbędny” element bezpieczeństwa jak dwie poręcze na każdym polu roboczym, to widocznie było to podyktowane przepisami BHP i normami rusztowaniowymi, a zatem dbałością o bezpieczeństwo użytkowników danego modelu rusztowania i nie należy tych elementów pomijać. Pomijając je, bierzecie na siebie odpowiedzialność za wypadki związane z ich brakiem, lub nawet w razie zwykłej kontroli Inspektora Nadzoru Budowlanego, narażacie się na wysokie kary oraz nawet czasowe wstrzymanie (najczęściej) terminowych robót.
Poniżej cytat z normy PN-EN 12811: 2001 Sprzęt do robót tymczasowych – Część 1: Rusztowania – warunki wykonania i ogólne zasady projektowania:
„Wszelkie otwory w zabezpieczeniu bocznym powinny być tak zwymiarowane, aby kula o średnicy 470 mm nie mogła przez nie przejść.”
Poręcze czołowe (telewizory, kapelusze, nocniki, ekrany, bhp-ówki) oraz ramy krańcowe
Pozorne oszczędności wynikające z niezastosowania tych elementów są tak niewielkie, a konsekwencje ich braku mogą być tak tragiczne w skutkach, że kompletnie niezrozumiały jest fakt pomijania ich w kalkulacjach. To co przy zakupie wydaje się oszczędnością, może później (w trakcie użytkowania) okazać się dużym błędem.
Stężenia pionowe konstrukcji.
Zgodnie z przepisami polskimi w każdym rusztowaniu ramowym ciąg stężeniowy powinien znajdować się w co czwartym polu, jednak nie dalej niż co 10 metrów. Normy europejskie nie ujmują tego w tak jednoznaczny sposób. W związku z tym poproszono o nieoficjalną interpretację tego przepisu Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego, który niespójność w przepisach rozstrzygnął w bardzo logiczny sposób: standardowo przy projektowaniu konstrukcji zachowuje się stężenie w co czwartym pionie rusztowania, chyba, że producent w obliczeniach konstrukcyjnych (wykonywanych np. w procesie certyfikacji) udowodni i wykaże, że w jego modelu rusztowania, piony stężeniowe mogą być zakładane rzadziej (np. co 5-6 pól czyli co 15-18m, albo w jeszcze innej konfiguracji). Podstawą do zastosowania takiego rozstawu może więc być wyłącznie odpowiedni zapis w DTR producenta dokonany w konsekwencji wspomnianych obliczeń statycznych.
Ramy lub stojaki, podesty, stopy,
Każdy zgodzi się chyba ze stwierdzeniem, że bez tych elementów nie da się postawić rusztowania.